Bijpassend

Samen met een vriendin loop ik door het prachtige Deventer. We zijn er niet alleen. Een diversiteit aan mensen struinen kriskras over het plein. Waar ze heengaan is voor mij een raadsel. De een loopt soepeler door de krioelende mensen dan de ander. Twee komen bijna in botsing waarvan de een geërgerd zegt “hee uitkijken”. De ander glimlacht terug, kijkt rond, loopt door en verdwijnt in de menigte. Een jong kind baant zich een weg door de omstanders die plaats maken voor het guitige gedrag. 

We lopen verder en stuitten op de zaterdagmarkt. Soepel banen we ons door de mensenmassa om ons doel te bereiken, maar dan zien we een kraam met tassen. We kijken elkaar aan en hebben weinig woorden nodig om van koers te veranderen. Allemaal tassen van leer in vele kleuren, vormen en maten. We zijn verkocht. Dit gevoel komt blijkbaar bij meerdere mensen op want het is er druk. Doelgericht en zonder te botsen, wat niet gemakkelijk is, banen we ons een weg richting de tassenmassa tot we vooraan staan. Ik zou wel een groen tasje willen deel ik met mijn metgezel, die meteen gretig aan het graaien gaat om een groen tasje voor mij te score. In no time heeft ze er wel zes en 1 oranje. 

Alle groene tasjes doen moeilijk als ze dicht in de buurt van kleding komen. Het past net niet. Een van de mooie groene tasjes houdt ze bij de kleding van een omstander en ik ben verbaasd, ook daar doet dat tasje moeilijk. Geen meerwaarde was de conclusie. Het frivole oranje tasje is nu aan de beurt voor een keuring. Oranje is niet waar ik voor kom, maar ik houd het tasje bij mijn mosgroene truitje en daarna bij mijn spijkerbroek, ik ben verrast. Deze kleur zou ik nooit uit de berg tassen hebben gehaald, maar dit oranje tasje gedraagt zich heel wat socialer dan die groene. Deze past zich tot nu toe bij alle kleuren aan. Mijn metgezel draagt een zebraprintjurk en het oranje tasje past ook daarbij. Een dame met een roze blouse komt naast me staan. We kijken elkaar vragend aan en tegelijkertijd knikken we “ja”. Zelfs daar kleurt deze oranje nog goed bij. Alsof de kleur zich steeds een beetje aanpaste als het in de buurt komt van een andere kleur. 

Dit tasje heeft dus de kwaliteit om zich in relatie tot andere kleuren steeds een beetje aan te passen, iets wat de groene tasjes stuk voor stuk niet deden. Die hebben op een afstandje wel een mooie groene kleur, maar er gebeurt niks verrassends in contact met andere kleuren. Sommige groene tasjes botsen zelfs met de omgevingskleuren. De eigenschappen van de tasjes openbaren zich dus in een relatie. Tasjes zijn ook net mensen. Sommige tasjes zijn in contact gewoon star en andere bewegen soepel met hun omgeving mee, zo heb ik vandaag ervaren. 

Carine, 2025