Daantje

Alle kinderen zijn op school, maar Daantje gaat niet. Hij blijft thuis. “Alle kinderen zijn stom en de meester is altijd partijdig”.  Hij fronst zijn wenkbrauwen, steekt zijn tong naar mij uit en gaat weer verder met zijn computerspelletje. Daantje beweegt heen en weer op zijn stoel en maakt vooral veel geluiden die ik niet ken. Het lijkt wel een bijzondere taal. 

Zijn moeder vraagt hem te stoppen met het spelletje. Die woorden komen wel in mijn oren maar niet in die van hem. Ik voel me aangesproken, maar bij Daantje is er geen teken van verandering. Hij speelt door. Nu is het mijn beurt om hem te laten luisteren, zoals ik de boodschap van zijn moeder begrijp. Ik maak een paar vreemde bewegingen en wat geluiden die ik vind passen bij het spel, waarna Daantje zegt “wat doe je raar”. Ik begin te lachen en Daantje kijkt naar mij. Het is de eerste keer dat hij naar mij kijkt. Daarvan ben ik een beetje uit mijn doen. 

“Wat beweeg je leuk en die geluiden van je, haha! Ik kan ze haast niet nadoen”. Daantje kijkt weer naar mij en laat vervolgens van zich horen. Ik herhaal zijn vocalisaties, maar hij vindt ze niet goed. Hij kijkt me nu wat nadrukkelijker aan en doet de geluiden nog een keer voor met alle bijbehorende bewegingen. Ik moet zo om hem lachen en doe mijn uiterste best om heel zijn doen na te bootsen. Zonder vraag, zonder dreigement of sanctie hebben we contact. De lol is zomaar ontstaan. Ik heb plezier in die geluiden en beweeg zoals ik dat nooit eerder gedaan heb. Leuk joch die Daan.

Ik vraag hem of ik mag meespelen aan de computer. Daan schuift zijn stoel een beetje op en ik zet die van mij ernaast. We kijken nu samen naar het scherm, maken geluiden en bewegingen. Hij gaat mij vertellen wat er in het spel gebeurt. Ik vraag hem hoe vaak hij dit spel speelt en daar krijg ik meteen een antwoord op, “elke dag”. Deze Daan kan best goed praten en zelfs zijn hoofd naar mij toe richten, zo constateer ik. 

De leerkracht gaf aan dat Daan niet luisteren kan, maar naar mij dus wel. Ik ga vaker komen zo besluit ik, want onze Daan zou wel eens terug kunnen gaan naar school. Wat is hulpverlenen toch leuk werk. Daantje is voor mij niet moeilijk. Toch past hij niet in de klas. Is Daan nu moeilijk, of passen zijn mogelijkheden niet bij zijn klas? Onze relatie was wederkerig en betekenisvol. In contact met anderen gaat het niet zo gemakkelijk. Een uitdagende puzzel, isDaan nu een moeilijk kind of is de relatie met de klas moeizaam? Ik had het in ieder geval leuk met hem. 

Carine, 2025