Interpretatie

De juf van Kiran noemt hem verlegen. Hij is vijf jaar oud. “Hij is zó verlegen dat hij niet durft te spelen met andere kinderen en nauwelijks tot leren komt” zegt ze. Ze maakt zich zorgen.Terecht! Zijn ouders herkennen zijn terughoudendheid, maar niet zo erg als op school.

Ik ben aanwezig bij de methodische video-analyse van school en thuis. We kijken naar eenbeeldscherm. Het onderwerp is ‘een verlegen kind’. Maar waar bestaat verlegenheid uit? We zien op dat scherm dat hij op school zachter praat, kleinere bewegingen maakt, en meerafstand houdt van de andere kinderen.

Thuis is het anders. Daar zien we dat hij ná een actie van zijn zus, die twee jaar ouder is, in beweging komt. Hij beweegt wel even snel als zijn zus. Ze praten ongeveer even hard en hun reikwijdte ten opzichte van het speelgoed en elkaar is ongeveer hetzelfde. Hij voert uit wat zijn moeder van hem vraagt. “Hij is gezeglijk” geeft ze aan. Ik zou zeggen, een prima kind om er thuis bij te hebben. Volgend en gezeglijk.

Wij zien drie interpretaties: verlegen, gezeglijk en volgend. Er is een verschil en eenovereenkomst te zien tussen school en thuis. Op school spreekt hij zachter en zijn de bewegingen kleiner dan dat hij thuis laat zien. Op beide plekken volgt Kiran een ander. Met deze informatie kunnen we wel advies geven op de vraag van de juf, “kan Kiran zich minder verlegen gedragen?”

De ouders en de juf slaan de handen ineen en gaan aan het werk. “Ik zie dat jij van worst houdt, lekker hoor! Ik heb kaas gekozen”, zegt zijn moeder aan tafel. “Je zus lust graag stroop en papa eet net als jij die worst”. Kiran neemt het zienderogen in zich op. Hij kijkt naar zijnbord en daarna naar papa. Zijn ouders zeggen nu vaker op een dag wat ze waarnemen over zichzelf en de ander.

Na een maand zegt hij tijdens een spel tegen zijn zus wat hij wil en daar komt ruzie van. Ze gaat de strijd aan. Ze dwingt hem om te volgen, maar dat doet hij niet. “Ik speel niet meer met je!” Ze begint te huilen. Kiran begint nu ook te huilen. De twee leren bij. Een nieuwevenwicht is aan het ontstaan. Hoe samenspelen werkt zijn ze aan het ontdekken. Om de beurt volgen en leiden, dat was bij hun nog niet vanzelfsprekend.

De vorderingen sijpelen langzaam door naar de klas. De juf neemt het waar. Verlegenheid is te zien aan, en bij te stellen in een relatie. Om de beurt volgen en leiden, het is de basis van wederkerig gedrag.

Carine, April ‘26