Zwaar werk

Vandaag krijg ik de vraag of het werken met de methode Beweging-als-houvast nou zwaar en moeilijk is. Meteen erachteraan komt de vraag of de mensen die ermee werken nu vaker uitgeput en ziek zijn? “Tsja”, zeg ik dan, “wat is zwaar? Wat is moeilijk? En waar wordt iemand ziek van?” Wie van beheersmatig werken houdt vindt relationeel werken vast heel moeilijk en zwaar. Wie van relationeel werken houdt komt te kort aan een werkwijze van regels en aansturen.

In de hulpverlening wordt bij aansturen op regels de hulpvrager afhankelijk van iemand die een opdracht geeft. De uitkomst is dan, ‘doe wat er gezegd wordt en dan ben jij goed’. Bij deze zienswijze staat ‘hoe hoor je er vanuit jezelf bij’ niet op de eerste plaats. De taak is leidend en volgen scoort punten. Ik zie het als overgeleverd zijn aan de ander. Mijn uitgangspunt is dat wij mensen geciviliseerde kuddedieren zijn. We leven in een groep en de omgang is leidend. Daarbij zoek je in het contact uit hoe iets voor jou is en hoe het voor mij is om prettig samen te kunnen leven. Ook al zijn we ons niet bewust van dit samen uitzoeken we doen het dagelijks.

Een taak goed kunnen is mooi, met prettig contact een taak uitvoeren is fijner. Wat mij betreft richt de hulpverlening zich op de relationele aspecten van ons bestaan. Ontwikkelen doe je samen. Wie ben jij, wie ben ik en hoe passen we bij elkaar. Met deze zienswijze ga je elkaar begrijpen. Zo leer je wie je bent in relatie tot de ander. Zo leer je elkaar wederzijds verstaan.

Een hulpvrager die in contact met mij boos wordt is boos gemaakt door mij. Ik maak iemand boos. Zonder mij kon de ander niet boos worden. Ik veroorzaak dat, ik doe ertoe in dat contact. Toch heb ik in mijn werkend bestaan vele malen rapportages gelezen dat de
hulpvrager boos werd en gecorrigeerd moest worden op deze emotie. Nergens stond wat de hulpgever had gedaan waardoor ‘boos worden’ ontstond. Als ik er niet was geweest dan kon de hulpvrager niet boos worden. Ik doe er dus toe in een contact.

Tsja, ik zal niet ontkennen dat het soms een zoektocht is om de juiste snaar te vinden voor verbinding. Als je weet hoe je zoeken moet dan is zoeken niet zwaar. Als je kunt genieten van verbinding dan heb je leuk werk. Als je in het werk gevoed wordt door groei in wederkerig contact dan ga je voldaan naar huis. Dit lijkt mij dan ook goede hulpverlening waar allen plezier aan beleven. Met deze zienswijze leer je vanuit jezelf erbij te horen, zonder aansturing, maar wederkerig, gelijkwaardig en ongelijkvaardig. Ik zou ziek worden van beheersmatig werken, maar misschien denkt een ander daar weer anders over.

Carine 2025